Fine art PhotoBlog

Fine art PhotoBlog
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φωτογραφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φωτογραφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 5 Μαρτίου 2007

Πως συνθέτω το φωτογραφικό κάδρο

Πολλοί με ρωτούν στο κατάστημα , τι είναι αυτό που κάνει μια φωτογραφία ενδιαφέρουσα.Η γνώμη μου είναι οτι το στοιχείο αυτό είναι η σύνθεση του κάδρου.Παρά όλα τα τεχνικά μονοπάτια και τις γνώσεις που χρειάζονται προκειμένου να υλοποιηθεί σωστά η διαδικασία της φωτογραφίας,δεν παύει να είναι μια απο τις μορφές της τέχνης που βασικό της χαρακτηριστικό είναι η σύνθεση του κάδρου σε τελική ανάλυση. Βέβαια η σωστή προσέγγιση για τη γνώση αυτή της σωστής σύνθεσης είναι η ολοκληρωτική μάθηση της ιστορίας της τέχνης ,οι αλληλοεπιδράσεις της και ο χρόνος προκειμένου να κατασταλλάξει η γνώση και να γίνει εμπειρία.Έχουμε όμως όλοι τόσο χρόνο; Δεν νομίζω .Θα προσπαθήσω λοιπόν τώρα να κανω μια άλλη προσέγγιση της εκμάθησης του κάδρου.

Έχετε δει φωτογραφίες που σας αρέσουν;Ξέρετε γιατί σας αρέσουν;Τις έχετε μελετήσει;

Ένας απλος τρόπος είναι ο παραπάνω.Επιλέγω τις φωτογραφίες γενικά που μου αρέσουν, τις μελετώ , βλέπω ταστοιχεία που θεωρώ εγω οτι μου αρέσουν σε μια λήψη,και προσπαθώ να αναγνωρίσω και άλλα χαρακτηριστικά που ίσως ο φωτογράφος να μην είχε ποτέ σκεφτεί αρχικά.

Το Αντικείμενο

Αναγνωρίζω κοιτώντας τις φωτογραφίες που μου αρέσουν ποιό είναι αρχικά το αντικείμενο.Απάντηση σε αυτό δεν είναι : το «άτομο» ή το «κτίριο» - δεν είναι αρκετό. Απάντηση θα έπρεπε να είναι : οι γραμμές του σώματος ,,, ο αναριχώμενος πέτρινος όγκος ,,,,κλπ.Κάτι δηλαδή που διεγείρει τις αισθήσεις μας , που μπορώ να γευτώ,να πιάσω , να νιώσω,να μυρίσω....Αυτή η διαδικασία είναι η κυριότερη στη φωτογραφία γενικότερα.Αν και είναι εύκολο να τραβήξω ένα θέμα και να φύγω γρήγορα πια , σας εκλιπαρώ αν το θέλετε και εσείς να δώσετε λίγο χρόνο στο να εξερευνήσετε οπτικά το θέμα σας και να βρείτε τα φωναχτά σημεία του.Αυτά που θα σας μιλήσουν και θα αναδείξουν τη σκέψη σας.Ποιά είναι η αιτία της λήψης αυτής της φωτογραφίας ; Ποιά είναι η αντίδραση που θέλω ο θεατής μου να έχει;

Περιεχόμενο

Έπειτα λόγο έχει το «περιεχόμενο» του κάδρου. Μία απλή αναφορά του που είμαστε , που διαδραματίζεται η σκηνή , ή κάτι που να προσδίδει αντίθεση , ή κάτι που να προσδίδει διάσταση στη φωτογραφία όπως άν το θέμα μας λ.χ. είναι ένα κτίριο τότε θα μπορέσουμε να το ντύσουμε με ένα λουλούδι ή ένα πρόσωπο στο foreground.Έτσι του δίνουμε ένα βάθος , και κατανούμε το μέγεθος.

Η θέση του αντικειμένου,
στο κάδρο είναι σημαντική και δηλώνει τη σχέση του με το περιεχόμενο.Το κέντρο του κάδρου είναι το πιο ασθενές σημείο.Είναι στατικό , βαρετό , και δεν προσδίδει τίποτα στο αντικείμενο.Όσο πιο πολύ απομακρυνόμαστε από το κέντρο τόσο πιο πολύ σχέση έχει με το περιεχόμενο του κάδρου.Έτσι λοιπόν παίξτε τη θέση μέχρι να πετύχετε μια τέλεια ισσοροπία.Δημιουργήστε εντυπώσεις από στατικές μέχρι το να κινείται το μάτι του θεατή συνέχεια γύρω από τη φωτογραφία . Ενιαίες γραμμές το κάνουν αυτό.Εξοπλίστε το κάδρο σας με επεξήγηση του αντικειμένου.Ένας δίσκος με ένα φλυτζάνι καφέ δεν είναι προκλητικό κάδρο , αλλά αν χρησιμοποιήσω το δίσκο για foreground και το περιεχόμενο πίσω και αριστερά όπως ένα γκαρσόνι που κρατάει το δίσκο και μορφάζει, ίσως πάρω και βραβείο.Οριζόντιες γραμμές δίνουν γαλήνη,διαγώνιες δίνουν δυναμική ή ένταση,και οι καμπύλες είναι ενεργητικές και αισθησιακές ....

Μία φωτογραφία είναι μια παιδική χαρά για τα μάτια να εξερευνήσουν ,γιαυτό δώστε ένα μονοπάτι κίνησης αλλά και ένα σημείο που μπορεί το μάτι να ξεκουραστεί.....

Φωτογραφίες από βεγγαλικά

Φωτογραφίες από βεγγαλικά είναι πάντα άξιες θαυμασμού.Έχουν πολύ χρώμα , έχουν κίνηση, εφέ, και θα μου πείτε οτι είναι και δύσκολες.Οχι όμως .Εαν κάποιος μας πει το μυστικό τότε νομίζω οτι όλα είναι πιο εύκολα.Βέβαια η φωτογραφία είναι μια τέχνη που για να εφαρμοστεί σε όλο της το εύρος χρειάζεται και τα κατάλληλα εργαλεία και αυτό είναι στην προκειμένη περίπτωση μία SLR ψηφιακή ή αναλογική μηχανή.Δυστυχώς οι compact μηχανές δεν γεννήθηκαν να καλύψουν αυτή την ανάγκη...
Έχουμε τη μηχανή μας λοιπόν και εξοπλιζόμαστε και με ένα τρίποδο (όλες οι νυχτερινές και απογευματινές λήψεις χρειάζονται ένα), και πολύ υπομονή.Βέβαια και άλλα σημεία μπορεί να μας βολέψουν πρόχειρα όπως το καπό του αυτοκινήτου μας , ένας βράχος , η σκληρή μας θήκη κλπ.Επίσης σημαντικό είναι και το ντεκλασέρ .Έτσι μπορουμε να τραβήξουμε τη φωτογραφία μας χωρίς να ακουμπήσουμε τη μηχανή και την κουνήσουμε.Αντικαταστάτης του ντακλασέρ είναι το
timer.
Ξέρουμε λοιπόν που θα πέσουν τα πυροτεχνήματα , και πάμε από νωρίς προκειμένου να πιάσουμε θέση με καλή οπτική γωνία.Καλός φακός να χρησιμοποιηθεί είναι 100
mm-200mm τηλεφακός.Διάφραγμα f8. Ταχύτητα από 2 δευτ. έως 30 δευτ. Μπορούμε να επιλλέξουμε και ταχύτητα bulb ή B σε πολλές μηχανές –δηλαδή να ορίσουμε εμείς το χρόνο όσο θέλουμε. Εξαρτάται από τα πυροτεχνήματα.
Επειδή δεν ξέρουμε που θα απλώσουν φτιάχνουμε το κάδρο μας να περιλαμβάνει όλη την πορεία του πυροτεχνήματος.Και ξεκινούν.Κάνουμε κλικ στην αρχή τους και αφήνουμε τη μηχανή να γράψει καθ’όλη τη διάρκεια της καμπύλης...Ένα κόλπο είναι να διπλοεκθέσουμε την πόζα ( στις αναλογικές μηχανές κυρίως ) και να λατρέψουμε το αποτέλεσμα μετά.Η διαδικασία λοιπόν δεν είναι και τόσο δύσκολη έτσι ; Θέλει λίγο εξάσκηση αλλά είναι σχετικά απλή .
Λίμνες ή γενικά υδάτινο
foreground μας δίνει ωραίο αποτέλεσμα με τους εκπληκτικούς αντικατοπτρισμούς.Επίσης μνημεία και τοπία απο την πόλη είναι ωραία να γράφουν μπροστά , προσοχή όμως να μην βάλετε πρόσωπα γιατί δεν θα διακρίνονται χαρακτηριστικά αλλά μόνο σιλουέτες....
Προσοχή !!! Μην θεωρήσετε οτι όλες οι φωτογραφίες θα βγούν τέλειες! Όταν τράβαγα εγώ (αναλογική εποχή) χρειαζόμουν τρία σχεδόν φιλμ για να βγούν περίπου δέκα καλές πόζες
J

Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2007

Pinhole camera

Ας ασχοληθούμε λίγο με τα ωραία και περίεργα της φωτογραφίας.
Θα σας γνωρίσω μία φωτογραφική πατέντα για να μπορείτε να δημιουργήσετε τη δική σας φωτογραφική μηχανή χωρίς τη βοήθεια της τεχνολογίας...
Η αρχή της βεβαίως πηγάζει από τη θεωρία της camera obscura.
Θα χρειαστούμε ένα σπιρτόκουτο(άδειο κατα προτίμηση :) δύο καρούλια φίλμ (ένα καινούριο και ένα μεταχειρισμένο) και λίγη μονωτική ταινία.
Σας παραθέτω και τη φωτογραφία προκειμένου να γίνω αντιληπτός.

Ενώνουμε την άκρη του καινούριου φιλμ (αφού την περάσουμε στην πλάτη του σπιρτόκουτου με ταινία) στο τέλος από το μεταχειρισμένο καρούλι.Έτσι κάθε φορά που γυρίζουμε το ένα καρούλι τυλίγει μέσα του το νέο φίλμ και το προστατεύει από την ακτινοβολία.Προωθούμε έτσι τις πόζες γυρνώντας το όσο νομίζουμε εμεις οτι θα χρειαστεί ώστε καινούριο κομμάτι φίλμ να εμφανιστεί στην πλάτη του σπιρτόκουτου.Στο εν λόγω σπιρτόκουτο ανοίγουμε μια τρύπα κατα προτίμηση παραλληλόγραμη περίπου 1/64 του εμβαδού του σπιρτόκουτου.Την οριοθετούμε με την μονωτική ταινία ώστε να παραμείνει ανέπαφη στο μέγεθος που την έχουμε ορίσει.
Το δάχτυλό μας τώρα θα παίξει το ρόλλο του φωτοφράχτη και κάθε φορά που θα αφήνουμε φώς να περνά από την τρύπα (φακό) του σπιρτόκουτου θα έχουμε αποτυπώσει μία φωτογραφία...ΠΡΟΣΟΧΗ - Όταν αφήσουμε το δάχτυλό μας το φιλμ θα φωτιστεί γιαυτό και θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοι στο χρόνο που θα μένει εκτεθειμένο το φίλμ.Σχεδόν το ιδανικό είναι 1/125 του δευτερολέπτου (!) άν μπορέσουμε να το πετύχουμε (ένα φτέρνισμα !!!)Τέλος πάντων καλό είναι να δοκιμάσουμε με διάφορους χρόνους για να είμαστε σίγουροι.
Αν σας άρεσε αυτό να σας πώ κλαι άλλες περίεργες τακτικές . Ευχαριστώ.

Κυριακή 11 Φεβρουαρίου 2007

Χημική φωτογραφία

Χημική φωτογραφία

Η πρώτη χημική φωτογραφία που αποτυπώθηκε από τον Nicéphore Niépce, 1826. Απαιτήθηκαν συνολικά 8 ώρες έκθεσης.

Η πρώτη χημική φωτογραφία που αποτυπώθηκε από τον Nicéphore Niépce, 1826. Απαιτήθηκαν συνολικά 8 ώρες έκθεσης.
Σκίτσο της ίδιας φωτογραφίας.

Σκίτσο της ίδιας φωτογραφίας.

Τα πρώτα πειράματα πάνω σε φωτοευαίσθητα υλικά χρονολογούνται περίπου στις αρχές του 18ου αιώνα και ανήκουν στον Johan Heinrich Schulze, ο οποίος είχε πετύχει την αποτύπωση του φωτός πάνω σε ένα φωτοευαισθητοποιημένο από άλατα αργύρου χαρτί αλλά στάθηκε αδύνατη η στερέωση της εικόνας.

Αργότερα, ο Γάλλος ερευνητής Nicéphore Niépce επανέλαβε (ανεξάρτητα) την αποτύπωση μιας αρνητικής εικόνας με την ίδια όμως δυσκολία στερέωσης της στο χαρτί. Το 1826 ωστόσο, κατάφερε να αποτυπώσει απευθείας σε "θετικό" την πρώτη φωτογραφία της ιστορίας, χάρη στη χρήση ενός παραγώγου του πετρελαίου. Για την αποτύπωση της φωτογραφίας αυτής απαιτήθηκε έκθεση στο φως για διάστημα οκτώ ωρών και το θέμα της ήταν οι στέγες των παραθύρων του χωριού Chalon-sur-Saone της Γαλλίας. Ο ίδιος ο Niépce ονόμασε την τεχνική του ηλιογραφία και προσπάθησε - χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία - να την διαδώσει.

Παρασκευή 19 Ιανουαρίου 2007

Μακροφωτογραφία 1839

Θετική και αρνητική φωτογραφία με τη μέθοδο solarisation του Fox Talbot (1839)
μακροφωτογραφία , απεικονίζοντας μια τομή κλαδιού.
Εξαιρετικά δύσκολο αν δεν έχεις τον κατάλληλο εξοπλισμό ακόμα και σήμερα...

Πάνθεον 1843 Fox Talbot

Fox Talbot 1844 Courtyard scene

Κυριακή 14 Ιανουαρίου 2007

Φωτογραφικές Μηχανές















Φωτογραφικές Μηχανές


Διακρίσεις

Ανάλογα με τον τρόπο σκόπευσης.

α) Απευθείας σκόπευση μέσω σκοπεύτρου (1. Τηλεμετρική 2. Απλή)

β) Ρεφλέξ (reflex) [όταν ο φωτογράφος βλέπει το αντικείμενο φωτογράφισης μέσα από τον φακό].

γ) Απευθείας σκόπευσης μέσω τής πλάτης τής μηχανής.

Ανάλογα με το μέγεθος τού αρνητικού.

α) Μικρό φορμά (φιλμ 135 ή 35mmm, διαστάσεις 24X36 mm).

β) Μεσαίο φορμά (φιλμ 120, διαστάσεις 4,5Χ6, 6Χ6, 6Χ7, 6Χ8, 6Χ9 εκ.).

γ) Μεγάλο φορμά (φιλμ σε πλάκες, διαστάσεις 10Χ12,5. 13Χ18, 20Χ25, 28Χ36).

δ) APS (Advanced Photo System).

Ανάλογα με την ειδική χρήση.

α) Στιγμιαίας εμφάνισης (Polaroid).

β) Πανοραμικές.

γ) Υποβρύχιες.

δ) Στενοπής (Pinhole)

Κυριακή 31 Δεκεμβρίου 2006

Ο ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ

Θα τολμήσω μέσα από αυτές τις λίγες γραμμές να κάνω μια εισαγωγή στην φωτογραφία και στους παράγοντες που συντελούν προκειμένου να διαμορφωθεί στο συνειδητό του φωτογράφου αλλά και (τις περισσότερες φορές) στο ευρύ κοινό η έννοια της φωτογραφικής τέχνης-και λέω τις περισσότερες φορές γιατί ο φωτογράφος δεν θέλει πάντα την κατανόηση του ευρέως κοινού .

Ένα βέβαια σημαντικό στοιχείο είναι αυτή καθαυτή η έννοια της τέχνης. Κι αυτό γιατί η τέχνη δημιουργείται από τη γνώση . Πίσω από κάθε μορφή τέχνης υπάρχει σίγουρα βαθιά γνώση .

Στη φωτογραφία η γνώση χωρίζεται σε πρακτική αλλά και θεωρητική. Την πρακτική γνώση την ορίζουμε σαν τεχνογνωσία και εμπειρία , την θεωρητική όμως δεν μπορούμε να την οριοθετήσουμε. Άνθρωποι «μεταμορφώθηκαν» σε καλλιτέχνες γιατί η βαθιά θεωρητική τους γνώση τους οδήγησε στην ανάγκη να προβάλλουν αυτό που ξέρουν και να το ορίσουν σαν εικόνα ή να το ορίσουν με μια εικόνα προκειμένου να εικονοποιήσουν τη σκέψη τους.Γιατί όταν γνωρίζουμε επακριβώς τι θέλουμε να προβάλλουμε τότε αυτό που μας λείπει είναι το πώς θα το καταγράψουμε σωστά...

Κατανοώντας αυτό λοιπόν, εγώ θα προσπαθήσω να φανώ χρήσιμος στην πρακτική γνώση , αλλά και στη θεωρητική όσο μπορέσω αναλύοντας όλη τη φωτογραφική τεχνογνωσία και μετά σε συνδυασμό (και με φίλτρο) την εμπειρία που έχει πρόσβαση ο καθένας , να μπορεί να εκμεταλεύεται και να χρησιμοποιεί διαφορετικά αυτό το εργαλείο που λέγεται φωτογραφική μηχανή.

Άρα ο σκοπός μας είναι να κατανοήσουμε πλήρως τις δυνατότητες και τις ικανότητες του φωτογραφικού εργαλείου, της μηχανής δηλαδή , ώστε όταν χρειαστούμε τη βοήθειά του να μπορεί να μας την παρέχει απλόχερα προκειμένου να αποτυπώσουμε σε οποιοδήποτε αναλογικό,μαγνητικό ή ψηφιακό μέσο τη θεωρία μας.

Εδώ έρχεται αρωγός η πρακτική.Το κατά πόσον θα είμαστε σε θέση να απαθανατίσουμε την εικόνα μας ή την φαντασία μας σε εικόνα δεν ξέρω.Και αυτό γιατί το να σκέπτομαι μια σκηνή ή μια εικόνα είναι ένα και να το κάνω πραγματικότητα είναι άλλο.

Τόσες παράμετροι ευθύνονται για το αποτέλεσμα που ακόμα και

οι πιο έμπειροι φωτογράφοι μπορεί καμιά φορά να απογοητευθούν. Οι στιγμές περνούν και φεύγουν και ο φωτογράφος πρέπει να είναι πάντα έτοιμος με το χέρι στο κλείστρο.Ακόμα και απλές φωτογραφίες που προσπερνούμε στα περιοδικά ή στο διαδίκτυο έχουν μια ολόκληρη φιλοσοφία και πολλή δουλειά για να « κατασκευαστούν ». Ένα σκυλάκι δεν κάθεται ποτέ ακίνητο προκειμένου να πειραματιστούμε για να το τραβήξουμε, ένα μωρό σχεδόν ποτέ δεν θα χαμογελάσει όταν εμείς θέλουμε, η θάλλασα και ο ουρανός δεν μας ακούν σχεδόν ποτέ, άσε αυτά τα πουλιά που δεν ξέρουν καμμία γλώσσα για να συννενοηθούμε. Βλέπουμε λοιπόν οτι οι αντικειμενικές δυσκολίες είναι πραγματικές και όλα εξαρτώνται από την ετοιμότητά μας και την ικανότητά μας. Ικανότητα να κατανοήσουμε το φως και ετοιμότητα να απαθανατίσουμε τη στιγμή .

Τάσος Καμπουρόπουλος